Nonkel Gaston is dood ... en dan is er koffie


WANTRIEN

toneelvereniging van Elversele


Nonkel Gaston is dood ... en dan is er koffie

regie: Marcel Van Brussel

naamloos28
naamloos29
naamloos3
naamloos3.0
naamloos30
naamloos31
naamloos32
naamloos35
naamloos4
naamloos5
naamloos6
naamloos7
naamloos9
naamloos17
naamloos18
naamloos19
naamloos2
naamloos21
naamloos22
naamloos23
naamloos24
naamloos25
naamloos26
naamloos27
Frans en tante
Huisregiseur Marcel
naamloos
naamloos10
naamloos11
naamloos12
naamloos13
naamloos14
naamloos15
naamloos16
145-4516_IMG
145-4517_IMG
145-4518_IMG
De Frans
de voorzitter
145-4511_IMG
145-4515_IMG
145-4505_IMG
145-4506_IMG
145-4509_IMG
145-4510_IMG
145-4503_IMG
145-4504_IMG
144-4496_IMG
144-4498_IMG
144-4499_IMG
144-4500_IMG
144-4472_IMG
144-4473_IMG
144-4493_IMG
144-4494_IMG
144-4495_IMG
142-4294_IMG
144-4454_IMG
144-4455_IMG
142-4290_IMG
142-4291_IMG
142-4292_IMG
142-4293_IMG
142-4286_IMG
142-4287_IMG
142-4288_IMG
142-4289_IMG
142-4281_IMG
142-4282_IMG
142-4283_IMG
142-4284_IMG
142-4285_IMG
142-4277_IMG
142-4278_IMG
142-4279_IMG
142-4280_IMG
142-4273_IMG
142-4274_IMG
142-4275_IMG
142-4276_IMG
142-4269_IMG
142-4270_IMG
142-4271_IMG
142-4272_IMG
142-4264_IMG
142-4265_IMG
142-4266_IMG
142-4267_IMG
142-4268_IMG
142-4261_IMG
142-4262_IMG
142-4263_IMG

Woord vooraf:

"Lieve moeder, zus, broer, oom, tante, vrienden en kennissen. Wij zijn hier heden verzameld, maar het is geen feest dat ons samenbrengt. Het is integendeel een tragische en trieste gebeurtenis die de oorzaak is van deze bijeenkomst."


Zo begint het stuk. Het is de oudste zoon die de familie toespreekt. Plechtig en ingetogen zoals het bij een rouwmaal past. Twee bladzijden verder duikt er al een misverstand op, komt er al wrevel en ergernis. En nog drie pagina's verder zit het er al bovenarms op. Niet omwille van ergenissen, familievetes of pikante liefdesaffaires maar omwille van doodgewone zaken. De koffie bijvoorbeeld ... Maar dat verklappen wij niet verder. De toeschouwers worden betrokken bij een reeks gebeurtenissen die doen lachen en wenen, die doen nadenken over het leven met zijn vele kleine, spannende, aangename en ontroerende momenten... De toeschouwers krijgen een film van het leven (ook na een begrafenis!) zoals het echt is: met verdriet en vriendschap, met een weggepinkte traan en een glimlach. Zelfs met een schaterlach die luid losbarst om het absurde spektakel, maar die een wrange smaak nalaat. Er zal veel gelachen worden in dit stuk. Maar vaak zit er onder die lach een schrijnende realiteit, dit is tragi-komedie op z'n best.




Foutje op de site ontdekt? mail het naar: webmaster@wantrien.be